چرا آخر چرا؟

بشنو ای محبوب

که من حقیقت جهانم

و مرکز دایره ی وجودم

من ادراک را در تو آفریدم تا آیینه ی دیدار من باشد

اگر مرا نظاره کنی، مرا و خود را خواهی یافت

و اگر خود را نظاره کنی، مرا و خود را گم خواهی کرد

ای محبوب من!

چه بسیار که تو را خواندم

و تو آوای من نشنیدی

پس خود را چون عطر دلاویزی در فضای عالم پخش کردم

و مشام جان تو آن را احساس نکرد

پس خود را بر خوان هستی چون طعامی خوش و مائده ای شیرین

ساختم

و تو از آن تناول نکردی

چرا نمی توانی به من دست یابی

چرا نمی توانی در لمس اشیاء مرا احساس کنی

و در شمامه ی گل سرخ مرا ببویی

چرا آخر چرا؟

کیمیا

احساس ما...